Leczenie lekomanii

Tabletki

W naszym ośrodku w Warszawie zajmujemy się leczeniem lekomanii. Pierwszym etapem jest detoksykacja – jeśli stan pacjentki tego wymaga. Opracujemy dla Ciebie indywidualny, autorski program terapeutyczny. Tryb leczenia również zostanie dostosowany do Twoich potrzeb i możliwości. Można u nas podjąć terapię stacjonarną i ambulatoryjną. W ramach zdecydowania się na pełen 4-tygodniowy pobyt w naszym ośrodku w Warszawie możesz liczyć na:

  • terapię grupową i indywidualną,

  • konsultacje z lekarzem psychiatrą,

  • różnego typu warsztaty i zajęcia terapeutyczne,

  • codzienną relaksację, medytację, zajęcia ruchowe,

  • wsparcie Recovery Coacha,

  • zdrowe jedzenie i suplementację sprzyjające wychodzeniu z lekomanii.

Dbamy o to, aby zawsze panowała u nas atmosfera zrozumienia. Wspieramy nasze Pacjentki, a one wspierają siebie nawzajem, by razem nauczyć się żyć bez potrzeby sięgania po leki. Leczymy uzależnienie od wszelkich leków i podchodzimy do Pacjentek w sposób holistyczny. Traktujemy lekomanię jako chorobę ciała – umysłu – duszy.

 

Czym jest lekomania?

Lekomanię (zależność lekową) definiuje się jako uzależnienie się od leków, bez których dana osoba nie może normalnie funkcjonować. Lekomania ma dużo wspólnego z narkomanią, ponieważ – podobnie jak w przypadku narkotyków – substancje, które są zawarte w lekach wchodzą w interakcje z organizmem człowieka oraz jego procesami życiowymi. W zależności od leku może wywoływać on określone objawy zarówno psychiczne, jak i fizyczne. Odstawienie używki, podobnie jak w przypadku odstawienia alkoholu może powodować zespół abstynencyjny. Podczas choroby, uzależniony uodparnia się na lek, więc zaczyna sięgać po coraz większe dawki, by uzyskać początkowy efekt. Niestety konsekwencją takiego działania najczęściej jest przedawkowanie oraz zatrucie, które nierzadko prowadzi do śmierci.

  

Co warto wiedzieć o zależności lekowej?

Zależność lekowa najczęściej wiąże się z:

  • zmianami osobowościowymi,

  • skoncentrowaniem na zdobyciu leku,

  • zapisywaniem się do wielu lekarzy w celu uzyskania recepty na ten sam lek,

  • częstymi zmianami lekarzy,

  • sięganiem po coraz większe dawki leku,

  • zobojętnieniem,

  • spadkiem zdolności psychomotorycznych,

  • sięganiem po leki, mimo że wskazania do ich przyjmowania wygasły,

  • stosowaniem leków mimo wiedzy o ich szkodliwych skutkach ubocznych.

Uzależnienia najczęściej wywołują leki :

  • nasenne,

  • przeciwbólowe,

  • dopingujące i euforyzujące,

  • uspokajające,

  • hormonalne.

Lekomanię bardzo często diagnozuje się u osób przyjmujących leki z jednej z poniższych grup:

 

Benzodiazepiny

Benzodiazepiny (i ich pochodne) to substancje czynne znajdujące się w wielu lekach przepisywanych przez lekarzy psychiatrów. Mają one działanie przeciwlękowe, przeciwdrgawkowe, uspokajające i nasenne. Leki są wstanie uzależnić już po 2-3 miesiącach regularnego stosowania, dlatego lekarze zalecają przyjmowanie leku przez okres wynoszący maksymalnie do 4 tygodni. Niektóre z nich:

  • alprazolam (np. Xanax, Afobam, Neurol),

  • bromazepam (Lexotan),

  • clonazepam (Klonopin, Rivotril),

  • diazepam (Valium, Relanium),

  • ketazolam (Anxon),

  • lorazepam (Lorafen, Lorazepam Orion),

  • oksazepam.

Powyższe leki bardzo szybko powodują tolerancję na zawarte w nich substancje, co w konsekwencji prowadzi do przyjmowania coraz większych dawek i niekontrolowanego rozwoju uzależnienia.

 

Barbiturany

Barbiturany (kwas barbiturowy i jego pochodne) to substancje, od których stosowania w lecznictwie się odchodzi ze względu na ich silne właściwości uzależniające i groźne skutki odstawienia. Wśród objawów zatrucia wymienić można np. utratę przytomności czy porażenie ośrodka oddechowego. Małe dawki stosowane leczniczo mają na celu wywołanie senności i znieczulenia, mają też działanie przeciwpadaczkowe. Niektóre barbituranów znajdujących się lekach to:

  • heksobarbital,

  • metoheksital,

  • tiamylal,

  • tiopental,

  • allobarbital,

  • amylobarbital,

  • cyklobarbital,

  • pentobarbital,

  • fenobarbital,

  • metabarbital.

 

Opioidy

Opioidy to grupa substancji, która wiąże się z receptorami opioidowymi. Głównie stosowane są w leczeniu bólu oraz w chorobach związanych z układem oddechowym. Niektóre substancji czynnych znajdujących się w lekach, które mogą prowadzić do uzależnienia, to:

  • tramadol,

  • kodeina,

  • hydroksykodeina,

  • morfina,

  • fentanyl,

  • buprenorfina,

  • oksykodon.

Odstawienie leków opioidowych bywa bardzo niebezpieczne, ponieważ wywołują one nie tylko psychiczne, ale również fizyczne uzależnienie. Wśród objawów zespołu abstynencyjnego wymienić można nie tylko bóle somatyczne, niepokój czy problemy ze snem, ale również napady agresji, hipotonie i zaburzenia rytmu serca. W przypadku długotrwałego nadużywania opioidów zalecane jest zapisanie się na detoks lekowy.

 

Etapy rozwoju lekomanii

Aptekarz wybierający lekiLekomania jest chorobą rozwijającą się stopniowo:

  • Etap I – stosowanie leków (zwykle zgodnie z zaleceniami lekarza)

Może trwać dłuższy czas i nie wzbudzać żadnych podejrzeń wśród bliskich oraz samej uzależnionej. Natomiast niezwykle ważny jest tu stosunek kobiety do używki. Potencjalna lekomanka odkrywa, że działanie leku jest dla niej szczególnie przyjemne i odprężające. Jest rozwiązaniem na „wszystko”. Zaczyna sięgać po niego częściej i w większych ilościach.

  • Etap II – faza ostrzegawcza

Kobieta często zmienia lekarzy i/lub chodzi do wielu, żeby zdobyć lek. Używa go nadal, chociaż wskazania do stosowania minęły.

  • Etap III – faza krytyczna

Kobieta traci kontrolę nad ilością zażywanych leków, zaniedbuje obowiązki rodzinne, szkolne/zawodowe, domowe. Często porzuca też swoje dotychczasowe zainteresowania oraz hobby. Problem z uzależnieniem od leków staje się coraz bardziej zauważalny. Cierpi cała rodzina, a także sama kobieta, która ma wyrzuty sumienia i poczucie winy. Ma poczucie pustki, bezradności.

  • Etap IV – faza chroniczna

Kobieta zażywa leki w zasadzie bez przerwy, a próby odstawienia powodują silne objawy abstynencyjne. Pogarsza się zdecydowanie stan psychiczny i fizyczny uzależnionej. Spada tolerancja na lek, przez co potrzebne są coraz większe dawki. Pojawiają się wyrzuty sumienia wraz z myślami samobójczymi. Następuje silne wyniszczenie organizmu, które może prowadzić bezpośrednio do śmierci.

Ostateczne efekty nieleczonej zależności lekowej są dramatyczne i obejmują m.in. próby samobójcze, śmierć z przedawkowania, psychozy, choroby psychiczne oraz trwałe uszkodzenia mózgu. Wspieramy kobiety w leczeniu uzależnienia od leków na każdym etapie rozwoju choroby. Zgłoś się do nas, by otrzymać potrzebną pomoc.